Cukrzyca typu 1 u dzieci – objawy, leczenie insuliną, dieta w cukrzycy typu 1. Cukrzyca typu 1 to obecnie najczęściej diagnozowana choroba przewlekła u dzieci. Objawia się ona bardzo wzmożonym pragnieniem, częstym oddawaniem moczu, utratą masy ciała mimo dużego apetytu. Objawy te świadczą o niedoborze insuliny w organizmie. Ja w momencie diagnozy cukrzycy typu 1 miałem cukier około 400, który rozwinął się u mnie mniej więcej w przeciągu 2 miesięcy. U osób z cukrzycą typu 2, diagnoza jest często stawiana przy niższych wartościach glikemii, powiedzmy 140-150 mg/dl na czczo. Cukrzyca typu MODY – przyczyny. Cukrzyca typu MODY występuje rodzinnie i dziedziczy się w sposób autosomalny dominujący, niezależnie od płci. Najczęściej ujawnia się między 10. a 30. rokiem życia i nie jest związana z nadwagą bądź otyłością. Główną przyczyną występowania tego typu cukrzycy jest mutacja pojedynczego genu Statystyka, czyli zasięg cukrzycy Według danych WHO, w 2016 roku, szacowana liczba zgonów z powodu cukrzycy wyniosła 1,6 miliona na świecie. W Europie około 60 milionów ludzi choruje na cukrzycę. Według Głównego Urzędu Statystycznego szacowana liczba diabetyków w Polsce wynosi aż 2,1 miliona osób w wieku 15 lat i więcej. W 2014 roku 6.8 Cukrzyca – leczenie Leczenie cukrzycy niezależnie od jej typu obejmuje modyfikację sposobu żywienia. Cukrzyca typu 1 bezwzględnie wymaga insulinoterapii. Stosuje się ją również niekiedy w leczeniu cukrzycy typu 2. W przypadku, gdy leki doustne oraz dieta nie przynoszą pożądanych efektów. Obecnie nie ma dostępnych terapii zapobiegających wystąpieniu cukrzycy typu 1. Objawy cukrzycy typu 1. Zazwyczaj objawy cukrzycy typu 1 pojawiają się w ciągu 4-12 tygodni od autoimmunizacji. W przeciwieństwie do cukrzycy typu 2, pierwsze objawy pojawiają się nagle i czasami mogą to być nawet kwasica i śpiączka ketozowa . Dr n. med. Katarzyna GosekKatedra i Klinika Chorób Wewnętrznych, Diabetologii i Nefrologii, Śląski Uniwersytet Medyczny, Zabrze Streszczenie Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) stanowi powikłanie zagrażające życiu u pacjentów chorych na cukrzycę, prowadząc do pogorszenia ich jakości życia, większej śmiertelności i zwiększenia kosztów leczenia. Przeprowadzone badania epidemiologiczne potwierdzają, że 50% chorych rozpoczynających leczenie nerkozastępcze (RRT) stanowią chorzy na cukrzycę. Niemniej dane porównujące częstość stosowania RRT u osób chorych na cukrzycę z osobami bez cukrzycy są ograniczone i wykazują duże zróżnicowanie, przy czym wskaźniki zapadalności (IR) wśród osób chorych na cukrzycę wahają się od 59 na 100 tys. osobolat do 678 na 100 tys. RP. Ryzyko względne (RR) porównujące IR u osób chorych na cukrzycę i bez cukrzycy waha się od 4 do 8. Badania epidemiologiczne wykazują sprzeczne wyniki dotyczące trendu czasowego schyłkowej niewydolności nerek u osób chorych na cukrzycę. Interesująca jest zatem analiza częstości występowania ESRD, zdefiniowanej jako przewlekła terapia nerkozastępcza w celu zbadania trendów czasowych wśród osób chorych na cukrzycę i bez cukrzycy oraz ocena, czy wzorce te różnią się w zależności od wieku i płci. Dane pochodzące z dwóch niemieckich oddziałów ubezpieczeń zdrowotnych obejmujących 25 mln mieszkańców potwierdziły, że częstość występowania przewlekłej RRT pozostawała istotnie wyższa wśród osób chorych na cukrzycę. Wskaźnik IR zmniejszył się znacząco u osób chorych na cukrzycę niezależnie od płci i wieku. Trendy czasowe były niespójne u osób bez cukrzycy. Wprowadzenie Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) stanowi powikłanie zagrażające życiu u pacjentów chorych na cukrzycę, prowadząc do pogorszenia ich jakości życia, większej śmiertelności i zwiększenia kosztów leczenia. Przeprowadzone badania epidemiologiczne potwierdzają, że 50% chorych rozpoczynających leczenie nerkozastępcze (RRT) stanowią chorzy na cukrzycę. Niemniej dane porównujące częstość stosowania RRT u osób chorych na cukrzycę z osobami bez cukrzycy są ograniczone i wykazują duże zróżnicowanie, przy czym wskaźniki zapadalności (IR) wśród osób chorych na cukrzycę wahają się od 59 na 100 tys. osobolat do 678 na 100 tys. RP. Ryzyko względne (RR) porównujące IR u osób chorych na cukrzycę i bez cukrzycy waha się od 4 do 8. Istnieją ograniczenia dotyczące możliwości porównania uzyskanych rezultatów wynikające z różnych metod zastosowanych w przeprowadzonych badaniach. W niektórych porównano częstość RRT u osób chorych na cukrzycę do całej populacji, w innych analizowano wyłącznie ESRD związaną z rozwojem nefropatii cukrzycowej, która jest przyczyną ESRD tylko u połowy osób z cukrzycą typu 2. Wyniki badań populacyjnych, w których analizowano trend czasowy RRT IR wśród chorych na cukrzycę niezależnie od przyczyny RRT w populacji chorych na cukrzycę, były sprzeczne. Zmniejszenie zachorowalności zaobserwowano w Hongkongu, podczas gdy stabilny trend czasowy stwierdzono we Włoszech, podobnie tendencję wzrostową obserwowano w Australii w odniesieniu do chorych wyłącznie na cukrzycę typu 2. Co więcej, w niektórych badaniach odnotowano istotne różnice dotyczące wieku chorych i trendu występowania RRT w czasie. W 2010 r. w USA przeprowadzono badanie, które wykazało zwiększoną częstość występowania ESRD w wyniku rozwoju nefropatii cukrzycowej wśród osób w wieku 18-45 lat, a następnie obserwowana tendencja ulegała stabilizacji u osób od 45. Wyniki te potwierdzają istotną rolę wieku i płci na tempo progresji RRT u osób chorych na cukrzycę i bez cukrzycy. Doniesienia pochodzące z obserwacji regionalnego ośrodka dializoterapii w Niemczech dotyczące częstości RRT u osób chorych na cukrzycę i bez cukrzycy w latach 2002-2016 wykazały, że IR nie zmienił się w okresie obserwacji w populacji chorych na cukrzycę oraz w populacji osób bez cukrzycy. Wskaźnik ten był 4,5 razy wyższy wśród chorych na cukrzycę w porównaniu z osobami bez cukrzycy. Analizowane dane dotyczyły jednak zbyt małej populacji, by móc analizować trendy czasowe specyficzne dla wieku i płci. Co więcej, możliwość uogólnienia tych wyników na populację ogólnokrajową była ograniczona. Metodologia badań Claessen i wsp. przeprowadzili badanie wśród populacji 25 mln Niemców w celu oceny IR RRT w Niemczech u chorych na cukrzycę i bez cukrzycy, a także odpowiadającego RR i ryzyka związanego z cukrzycą oraz analizy trendów czasowych w latach 2010-2016 w zależności od wieku i płci. Przeanalizowali anonimowe ogólnokrajowe dane osób, które były ubezpieczone w dwóch niemieckich oddziałach ubezpieczeń zdrowotnych – Allge-meine Ortskrankenkasse (AOK) (87% badanej populacji) i Betriebskran-kenkasse (13%) – w okresie od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2017 r. Dane te obejmowały 30% populacji Niemiec, tj. mieszkańców, którzy byli w tym okresie ubezpieczeni w sposób ciągły (maksymalna przerwa wynosiła 90 dni) przez co najmniej rok. W Niemczech ubezpieczenie zdrowotne jest obowiązkowe. Około 90% tamtejszej ludności jest ubezpieczone w państwowych kasach chorych, a pozostałe 10% prywatnie. Pomimo istniejących różnic oba systemy zapewniają pełne ubezpieczenie zdrowotne, a obywatele niemieccy mają taki sam dostęp do usług medycznych, takich jak np. RRT. Do badania włączono chorych na cukrzycę, którzy spełniali co najmniej jedno z następujących kryteriów: 1) rozpoznano u nich cukrzycę (kody ICD-10: E10-E14) i chorowali przez co najmniej trzy spośród czterech kolejnych kwartałów, 2) rozpoznano u nich cukrzycę i wystawiono co najmniej dwie recepty na leki hipoglikemizujące (kod A10) w ciągu roku oraz wykonano jeden pomiar stężenia glukozy we krwi lub HbA1c w tym samym kwartale (aby uniknąć przypadków fałszywie dodatnich), a także włączono osoby z nowo rozpoznaną cukrzycą (20). Do badania włączono wszystkie osoby, które po raz pierwszy rozpoczęły leczenie nerkozastępcze pomiędzy 1 stycznia 2010 r. a 31 grudnia 2016 r. Analizie poddano wszystkie przypadki rozpoczęcia terapii nerkozastępczej u osób chorych na cukrzycę i bez cukrzycy – niezależnie od przyczyny RRT. Terapia nerkozastępcza obejmowała chorych leczonych dializami (metodą powtarzanych hemodializ lub dializy otrzewnowej) i osoby poddane zabiegowi przeszczepienia nerki. Zabiegi hemodializ kwalifikowano jako przewlekłe, jeżeli zostało spełnione przynajmniej jedno z następujących kryteriów: 1) przeprowadzono co najmniej jedną udokumentowaną dializę tygodniowo przez 12 kolejnych tygodni, 2) u zmarłych chorych na schyłkową niewydolność nerek dializowanych krócej niż 12 tygodni, u których rozpoznano ESRD co najmniej 9 miesięcy przed badaniem. Osoby mające rozpoznanie „stan po przeszczepieniu nerki” zostały wykluczone, jeśli w okresie obserwacji nie było udokumentowanego przeszczepienia nerki. Analiza statystyczna Claessen i wsp. przeprowadzili wszystkie analizy dla całej populacji, a następnie w zależności od płci i przedziału wiekowego: 0-39, 40-49, 50-59, 60-69, 70-79 i 80 lat. Wskaźnik IR dla przewlekłego leczenia RRT oszacowano, przyjmując jako licznik liczbę rozpoczętych terapii RRT w przeliczeniu na osobę na każdy rok okresu obserwacji i dzieląc przez skumulowane osobolata we wszystkich kwartałach ubezpieczenia wszystkich ubezpieczonych w danym roku minus te z przewlekłym RRT jako mianownikiem. Wskaźniki IR dla przewlekłej terapii RRT standaryzowane według wieku i płci obliczono z 95% CI w populacji chorych na cukrzycę i bez cukrzycy dla każdego roku kalendarzowego, wykorzystując populację niemiecką z 2013 r. jako standardową, uwzględniając podział ze względu na wiek. Ponadto standaryzowany wskaźnik IR populacji z cukrzycą i bez cukrzycy podzielono w celu obliczenia współczynników IR (IRR) dla każdego roku kalendarzowego. W celu zbadania trendów czasowych IR dla przewlekłej RRT jako zmiennej zależnej dla osób z cukrzycą i bez cukrzycy w ogólnej populacji oraz w zależności od wieku i płci wykorzystano modele regresji Poissona. Rok terapii RRT (różnica od 2010) został wykorzystany jako zmienna niezależna do oszacowania wpływu czasu kalendarzowego. Wszystkie modele, które nie były stratyfikowane ze względu na wiek i/lub płeć, zostały dostosowane do tych zmiennych przy użyciu najmłodszej grupy wiekowej (80 lat (0,982 [0,976-0,989], p 45 lat. W australijskim badaniu analizującym specyficzny dla wieku trend czasowy częstości występowania przewlekłego RRT stwierdzono silny roczny wzrost o 4,2% w grupach wiekowych 80. Z kolei zmniejszenie zachorowalności wśród osób chorych na cukrzycę w niemieckim badaniu było bardziej widoczne w młodszych grupach wiekowych, w tym u kobiet 80 lat. Zmniejszenie zachorowalności notowane wśród młodszych kobiet może wynikać z lepszej regulacji ciśnienia tętniczego krwi w porównaniu z młodymi mężczyznami. Niespójny trend czasowy częstości RRT w średnim wieku może wynikać z późnego rozpoczęcia i nieadekwatnego leczenia nadciśnienia tętniczego, co prowadzi do pogorszenia czynności nerek i w konsekwencji do rozwoju nefropatii nadciśnieniowej. Zmniejszenie wskaźników wśród populacji osób starszych może wynikać z poprawy nefrologicznej opieki medycznej. Istnieje również możliwość, że starci pacjenci, u których doszło do rozwoju ESRD, mający często liczne schorzenia współistniejące, nie są kwalifikowani do leczenia nerkozastępczego. Pośrednim potwierdzeniem tego ostatniego zjawiska może być obniżający się wiek pacjentów bez cukrzycy rozpoczynających leczenie nerkozastępcze z 69,2 do 67,6 lat w okresie badania. Ograniczenia i mocne strony Przeprowadzone badania, w tym Claessena wsp., mają ograniczenia wynikające z analizy danych dotyczących dokumentacji obejmujących chorych leczonych z powodu ostrej lub przewlekłej niewydolności nerek, zwłaszcza osób, które zmarły w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia dializoterapii. Ponadto w badaniach populacyjnych nie uwzględniono ważnych danych klinicznych, takich jak czas trwania cukrzycy, wielkość filtracji kłębuszkowej czy ciśnienie tętnicze krwi, a także czynników związanych ze stylem życia, takich jak palenie tytoniu. Odgrywają one istotną rolę w progresji rozwoju ESRD u osób chorych na cukrzycę. Z uwagi na bardzo wrażliwy charakter tych danych osobowych i aktualne przepisy dotyczące ochrony danych, lekarze nie mogą przekazywać takich danych firmom ubezpieczeniowym. Dodatkowo na podstawie informacji pochodzących z firm ubezpieczeniowych nie można było zróżnicować cukrzycy typu 1 i typu 2. Można założyć, że większość osób chorych na cukrzycę rozpoczynających przewlekłą terapię RRT to osoby chore na cukrzycę typu 2; ustalenia pochodzące z niemieckich badań populacyjnych są prawdziwe przede wszystkim dla populacji osób chorych na cukrzycę typu 2. Z uwagi na różnice socjodemograficzne i zdrowotne istniejące pomiędzy zakładami ubezpieczeń zdrowotnych osoby ubezpieczone objęte badaniem mogą różnić się od osób z innych publicznych, a zwłaszcza prywatnych, zakładów ubezpieczeń zdrowotnych. Uzyskane wyniki można tylko częściowo uogólnić na całą populację niemiecką. Badanie Claessena i wsp. jest pierwszym ogólnokrajowym badaniem populacyjnym przeprowadzonym w Niemczech, obejmującym 1/3 populacji niemieckiej mającym na celu przeanalizowanie trendu czasowego występowania przewlekłej terapii RRT wśród osób chorych na cukrzycę i bez cukrzycy. Zarejestrowano w nim wszystkie przypadki RRT u osób chorych na cukrzycę bez względu na pierwotną przyczynę rozwoju ESRD. Ostatecznie udało się oszacować częstość występowania cukrzycy w badanej populacji za pomocą ustalonego algorytmu, co pozwala uwzględnić rosnącą częstość występowania cukrzycy w populacji ryzyka (w przeciwieństwie do IR ogólnej populacji), a tym samym pozwala na prawidłową interpretację wyników dotyczących trendu czasowego. Podsumowując: wskaźnik IR terapii RRT był sześciokrotnie wyższy u osób chorych na cukrzycę w porównaniu z osobami bez cukrzycy. Częstość występowania przewlekłej RRT istotnie zmniejszyła się w okresie obserwacji u osób chorych na cukrzycę we wszystkich przedziałach wiekowych i obu płci. W przeciwieństwie do tego, nie zaobserwowano spójnego trendu czasowego u osób bez cukrzycy z rozbieżnymi wynikami dla wieku i płci. Praca naukowa „Świat Lekarza” nr 8/2021 (95), str. 72-73 Piśmiennictwo Claessen H, Narres M, Kvitkina T, et al. Renal replacement therapy in people with and without diabetes in Germany, 2010-2016.: An analysis of more than 25 milion inhibitants. Diabetes Care 2021;44: K, Laxy M, Schneider U, Rogowski WH, Lhachimi SK, Holle R. Health care costs associated with incident complications in patients with type 2 diabetes in Germany. Diabetes Care 2018;41: 971– A, Haastert B, Gandjour A, et al. Costs of dialysis–a regional population-based analysis. Nephrol Dial Transplant 2010;25:1647– X, Wang M, Zuo L. Early mortality risk in incident Chinese hemodialysis patients: a retrospective cohort study. Ren Fail 2017;39: 526– A, Argyropoulos C, Weissfeld L, et al. All-cause and cause-specific mortality associated with diabetes in prevalent hemodialysis patients. BMC Nephrol 2012;13: F, Haastert B, Koch M, Giani G, Glaeske G, Icks A. The effect of diabetes on incidence and mortality in end-stage renal disease in Germany. Nephrol Dial Transplant 2011;26:1634– FG, Couchoud C, Hannedouche T, et al.; French Renal Epidemiology and Information Network Registry. Trends in the epidemiology and care of diabetes mellitus-related end-stage renal disease in France, 2007-2011. Diabetologia 2014;57:718– NR, Hora I, Geiss LS, Gregg EW, Albright A. Incidence of end-stage renal disease attributed to diabetes among persons with diagnosed diabetes – United States and Puerto Rico, 2000-2014. MMWR Morb Mortal Wkly Rep 2017;66:1165– M, Claessen H, Kvitkina T, et al. Incidence and relative risk of renal replacement therapy in people with and without diabetes between 2002 and 2016 in a German region. Diabetologia 2020;63:648– JL, Pavkov ME, Magliano DJ, Shaw JE, Gregg EW. Global trends in diabetes complications: a review of current evidence. Diabetologia 2019; 62:3– J, Arcos E, Castell C, et al. Evolution of the incidence of chronic kidney disease stage 5 requiring renal replacement therapy in the diabetic population of Catalonia. Nephrol Dial Transplant 2013;28:1191– YW, Wu WS, Hsu CF, Wang JJ, Weng SF, Chien CC. Bidirectional association between ESRD dialysis and diabetes: national cohort study. PLoS One 2017;12: M, Claessen H, Droste S, et al. The incidence of end-stage renal disease in the diabetic (compared to the non-diabetic) population: a systematic review. PLoS One 2016; 11: Dijk PR, Kramer A, Logtenberg SJ, et al. Incidence of renal replacement therapy for diabetic nephropathy in the Netherlands: Dutch Diabetes Estimates (DUDE)-3. BMJ Open 2015;5: FC, Auinger M, S€aemann M, et al.; Austrian Dialysis and Transplant Registry. Diabetes-related end-stage renal disease in Austria 1965-2013. Nephrol Dial Transplant 2015; 30:1920–1927Sesso RC, Lopes AA, Thome FS, Lugon JR, Martins CT. Brazilian chronic dialysis census 2014. J Bras Nefrol 2016;38:54– AOY, Hui EMT, Sin MC, et al. Declining trends of cardiovascular-renal complications and mortality in type 2 diabetes: the Hong Kong Diabetes Database. Diabetes Care 2017;40: CB, Carna P, Salomone M, et al. Ten-year comparative analysis of incidence, prognosis, and associated factors for dialysis and renal transplantation in type 1 and type 2 diabetes versus non-diabetes. Acta Diabetol 2018;55:733– DN, Magliano DJ, Reid CM, et al. Trends in incidence of ESKD in people with type 1 and type 2 diabetes in Australia, 2002-2013. Am J Kidney Dis 2019;73:300– EW, Hora I, Benoit SR. Resurgence in diabetes-related complications. JAMA 2019;321: 1867– I, von Ferber L, Ihle P, Schubert I, Hauner H. The cost burden of diabetes mellitus: the evidence from Germany–the CoDiM study. Diabetologia 2006;49:1498– E, Gothe H, Geyer S, , et al.; German Society for Social Medicine and Prevention; German Society for Epidemiology. Good Practice of Secondary Data Analysis (GPS): guidelines and recommendations. Gesundheitswesen 2015;77: 120– F, Icks A. Diabetes prevalence based on health insurance claims: large differences between companies. Diabet Med 2011;28:919– F, Icks A. Structural differences between health insurance funds and their impact on health services research: results from the Bertelsmann Health-Care Monitor. Gesun-dheitswesen 2012;74:291– F, Koller D. Different regions, differently insured populations? socio-demo- graphic and health-related differences between insurance funds. Gesundheitswesen 2017;79: e1– CC, Li CI, Liu CS, et al. Development and validation of a risk prediction model for end-stage renal disease in patients with type 2 diabetes. Sci Rep 2017;7: E, McDonald SP, Couchoud C. Incidence of treatment for end-stage renal disease among individuals with diabetes in the continues to decline: response to Burrows, Li, and Geiss. Diabetes Care 2010;33:e69; author reply CM, Nee R, Ceckowski KA, Knight KR, Abbott KC. Diabetic nephropathy as the cause of end-stage kidney disease reported on the medical evidence form CMS2728 at a single center. Clin Kidney J 2017;10:257–262. Hormony płciowe prowadzą do większego zapotrzebowania na insulinę, ponieważ prowadzą do insulinooporności. U dziewcząt jest to estrogen, a u chłopców testosteron. W rezultacie, w okresie dojrzewania potrzeba więcej insuliny, aby uzyskać dobrą kontrolę poziomu cukru we krwi. Co gorsza, oba hormony krążą w organizmie w zmiennych stężeniach. Prowadzi to również do wahań poziomu glukozy we dziewcząt wyraźnie to zauważa, gdy zaczyna się miesiączka. Mniej więcej w połowie cyklu poziom cukru we krwi można często obniżyć tylko za pomocą większej dawki insuliny. Od momentu wystąpienia krwawienia zapotrzebowanie na insulinę ponownie maleje, natomiast wzrasta ryzyko ważnym hormonem, który jest uwalniany częściej w okresie dojrzewania, jest hormon wzrostu. Między innymi, to właśnie ten hormon jest odpowiedzialny za przyspieszenie wzrostu w tej fazie życia. Zmniejsza także działanie insuliny. Wynikiem tego są wahania poziomu cukru we hormon wzrostu jest uwalniany rano i prowadzi do podwyższenia poziomu cukru we krwi po przebudzeniu. Problem ten nazywany jest efektem brzasku, który może wystąpić również u dorosłych. Dużą rolę odgrywają tu hormony: kortyzol, hormon wzrostu i hormony wzrostu także nie jest regularnie uwalniany do krwiobiegu. Największe wydzielanie hormonu wzrostu ma miejsce u chłopców pod koniec okresu dojrzewania, a u dziewcząt – na jego początku. To właśnie wtedy spodziewana jest najsilniejsza faza wzrostu. Jednak proces ten u każdego jest różny. W tym okresie należy odpowiednio dostosować nocną dawkę tym samym czasie w mózgu nastolatka zachodzą procesy odbudowy. Na przykład, pewne obszary mózgu, które są odpowiedzialne za doświadczenie stresu i dobre samopoczucie emocjonalne, reagują nadmiernie. Nastolatki gorzej radzą sobie ze stresem niż dorośli i mogą w ciągu kilku minut doświadczać ogromnych wahań nastroju. Wówczas spokojna reakcja na wahania poziomu glukozy we krwi może stać się trudna. Może się zdarzyć, że nastolatki będą odrzucać chorobę i zaniedbywać leczenie. Allegro Kultura i rozrywka Książki i Komiksy Książki naukowe i popularnonaukowe Encyklopedie, słowniki, leksykonyMarketing i zarządzanieArchitektura, budownictwoBiologia, ekologiaBiznes, ekonomia, finanseChemia, biochemiaElektronika, robotykaFilologie, językoznawstwoFilozofia, historia filozofiiFizyka, astronomiaGeografia, geologia, turystykaMedycyna, nauki medyczne szukana oferta jest nieaktualna - może podobny przedmiot? zobacz więcej aktualnych ofert 13,00 zł INTENSYWNE LECZENIE CUKRZYCY TYPU 1 JAN TATOŃ19,70 zł z dostawą 7,59 zł Intensywne leczenie cukrzycy typu 214,28 zł z dostawą 25,00 zł Intensywne leczenie cukrzycy typu 1 - Jan Tatoń32,99 zł z dostawądostawa we wtorek 93,03 zł Cukrzyca typu 1 Rodzinny poradnik cukrzycowy Przem101,02 zł z dostawą 28,18 zł Leczenie odżywianiem Cukrzyca typu 234,87 zł z dostawą1 osoba kupiła 19,50 zł JACEK SIERADZKI CUKRZYCA 1-226,20 zł z dostawądostawa we wtorek 75,00 zł Wylecz cukrzycę + Leczenie odżywianiem Cukrzyca 283,99 zł z dostawądostawa we wtorek 14,54 zł Dieta w cukrzycy typu 221,24 zł z dostawą 38,99 zł Cukrzycę można wyleczyć45,69 zł z dostawą 94,00 zł Cukrzyca typu 2 + Cukrzycę można wyleczyć102,99 zł z dostawądostawa we wtorek 14,00 zł CUKRZYCA Problemy w leczeniu cukrzycy Szymańska MD20,90 zł z dostawądostawa we wtorek 61,09 zł Atlas cukrzyca typu 2 a depresja70,08 zł z dostawą1 osoba kupiła 44,00 zł Przepisy dla diabetyków CUKRZYCA52,99 zł z dostawą 19,00 złCukrzyca typu 2 leczenie dietą. Jerzy Radziszowski28,49 zł z dostawą 35,00 zł Nastolatki i cukrzyca typu 142,99 zł z dostawądostawa we wtorek 41,60 zł Standardy postępowania w ratownictwie medycznym50,59 zł z dostawą24 osoby kupiły 171,69 zł Psychofarmakologia kliniczna178,39 zł z dostawądostawa we wtorek 58,07 zł TECHNIKA UWALNIANIA - Hawkins66,06 zł z dostawądostawa we wtorek ParametryStanNowyJęzykpolskiRok wydania (xxxx)2004Okładkamiękkaoferta nr 2049233255Opis Płatność Wpłata na konto bankowe (przelew przedpłata) Bank Ochrony Środowiska84154011442114640704320002 W tytule przelewu należy wpisać numer aukcji oraz nick Gotówka przy odbiorze osobistym Wysyłka Wysyłka w ciągu 48 godzin po zaksięgowaniu wpłaty na koncie bankowym Odbiór osobisty ul. Lubartowska 56 w Lublinie Kontakt z nami ul. Lubartowska 5620-094 Lublintel./fax: 81 461 32 32tel. kom.: 603 330 Intensywne leczenie cukrzycy typu 1. Rekomendacje dla lekarzy praktyków Autor: Tatoń J. Wydawca/Producent: PZWL Wydanie, Rok wyd.: I, 2004 Ilość stron: 220 Format: 16,5 x 23,5 cm Oprawa: miękka ISBN: 9788320029208 Opis: Intensywne leczenie cukrzycy typu 1 (podobnie jak cukrzycy typu 2) nie tylko przyczynia się do zmniejszenia umieralności ogólnej i skuteczniej zapobiega przewlekłym powikłaniom cukrzycy (takim jak zespoły mikroangiopatii i nefropatii cukrzycowej), ale również wpływa na zmniejszenie ryzyka miażdżycy tętnic i przeciwdziała wielu innym zagrożeniom dla życia i zdrowia osób chorujących na cukrzycę. Tego typu terapia musi być jednak prowadzona w sposób bardzo umiejętny, w przeciwnym bowiem razie może sprzyjać zwiększonej zapadalności na hipoglikemię poinsulinową oraz przyczyniać się do przyrostu masy "Intensywne leczenie cukrzycy typu 1" jest niezbędna każdemu lekarzowi, który pragnie ulepszyć leczenie swoich pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz uzyskać dla nich odpowiednią jakość i pełną długość życia, wykorzystując nowe szanse zasad i metod leczenia cukrzycy. Spis treści:1. Intensywne leczenie cukrzycy jako zadanie dla systemu opieki zdrowotnej w Polsce2. Definicja, rozpoznawanie, historia naturalna i epidemiometria cukrzycy typu 13. Intensywne leczenie jako szansa na prewencję przewlekłych powikłań cukrzycy4. Edukacyjne i psychologiczne przygotowanie pacjentów do intensywnego leczenia cukrzycy5. Zasady modyfikacji sposobu odżywiania i samokontrola dietetyczna w intensywnym leczeniu cukrzycy6. Trening fizyczny jako element intensywnego leczenia cukrzycy - wskazania i ograniczenia7. Patofizjologiczne podstawy i algorytmy intensywnej insulinoterapii8. Rola techniki podawania insuliny w intensyfikacji leczenia9. Intensywna insulinoterapia za pomocą pompy insulinowej w układzie otwartym10. Cele, zasady i technika intensywnej samokontroli glikemii, glukozurii i ketonurii11. Ryzyko hipoglikemii poinsulinowej - metody prewencji i leczenia. Zespół ''nieświadomości hipoglikemii''12. Ocena jakości leczenia13. Intensywne leczenie cukrzycy w szczególnych sytuacjach klinicznych14. Mechanizmy etiopatogenetyczne angiopatii cukrzycowej jako podstawa jej wieloczynnikowego leczenia. Intensyfikacja leczenia zaburzeń pozahipoglikemicznychTop produkty na Allegro od 45,44 zł od 136 sprzedawców od 13,90 zł od 5 sprzedawców od 598,00 zł od 32 sprzedawców od 39,43 zł od 101 sprzedawców od 19,99 zł od 1 sprzedawcy od 42,90 zł od 2 sprzedawców od 299,00 zł od 1 sprzedawcy od 22,99 zł od 8 sprzedawców od 54,18 zł od 3 sprzedawców od 349,99 zł od 2 sprzedawców od 28,72 zł od 64 sprzedawców od 40,00 zł od 2 sprzedawców od 179,00 zł od 1 sprzedawcy od 88,90 zł od 21 sprzedawców od 104,30 zł od 45 sprzedawców od 49,18 zł od 103 sprzedawców od 22,00 zł od 179 sprzedawców od 25,47 zł od 155 sprzedawców od 49,18 zł od 93 sprzedawców Cukrzyca jest jedną z najczęściej występujących chorób w podeszłym wieku. Według dostępnych danych może na nią cierpieć nawet 40% osób powyżej 65. roku życia. Cukrzyca, zwłaszcza nieleczona, może prowadzić do ciężkich powikłań. Dlatego odpowiednia opieka nad chorą osobą starszą jest tak ważna. Twój podopieczny choruje na cukrzycę? Sprawdź, jakich zasad powinna przestrzegać opiekunka seniora. Cukrzyca: geneza, rodzaje i przyczyny Czym jest cukrzyca? Mówiąc wprost, jest to schorzenie przewlekłe o charakterze metabolicznym. Główna przyczyna występowania cukrzycy to niedobór insuliny w organizmie lub jej nieprawidłowe działanie. Insulina jest hormonem wydzielanym przez trzustkę w trakcie jedzenia. Gdy cały proces przebiega prawidłowo, to organizm jest w stanie przyswoić cukier znajdujący się w pożywieniu. U cukrzyków gromadzi się on we krwi i nie może dotrzeć do komórek. Powodem rozwoju cukrzycy w dużej mierze jest siedzący tryb życia i brak aktywności fizycznej. Znaczenie mają też złe nawyki żywieniowe i otyłość, szczególnie brzuszna. Na to, czy choroba się pojawi, ma wpływ także starzenie się organizmu. Wraz z wiekiem pogarsza się metabolizm glukozy i obniża wrażliwość na działanie insuliny. Istotny jest też fakt, czy w najbliższej rodzinie seniora ktoś chorował na cukrzycę. Należy również uważać na leki stosowane w leczeniu chorób współistniejących. Sposób leczenia cukrzycy jest zależny od jej typu. Można wyróżnić dwa: Cukrzyca typu 1, czyli insulinozależna: trzustka nie jest w stanie samodzielnie produkować insuliny. Chora osoba musi więc przyjmować ją zewnętrznie – poprzez zastrzyki. Ten rodzaj cukrzycy spotyka się zwykle u dzieci i młodych ludzi, ale zachorowanie w starszym wieku również nie jest wykluczone. Cukrzyca typu 2 – insulinoniezależna: na ten typ cukrzycy chorują zazwyczaj seniorzy. Trzustka wydziela insulinę, która działa, ale proces ten jest zaburzony. W tym przypadku stawia się na leczenie farmakologiczne i na przestrzeganie diety. Objawy hipoglikemii i hiperglikemii. Jak reagować? Cukrzyca jest chorobą przewlekłą, a chory musi się z nią zmagać do końca życia. Można jednak ułatwić mu codzienne funkcjonowanie. Wystarczy przestrzegać zaleceń lekarza, regularnie podawać leki i monitorować poziom cukru we krwi, zadbać o prawidłowe odżywianie seniora i zachęcać go do podejmowania aktywności fizycznej. Co to oznacza dla Ciebie jako opiekunki? Przede wszystkim dopilnowanie, żeby o określonej porze podopieczny zażył lekarstwa. Kontroluj też, czy leki się nie kończą, a jeśli coś Cię zaniepokoi, umów seniora do lekarza. Pamiętaj o okresowych badaniach u specjalistów: diabetologa, okulisty, kardiologa. Przypominaj osobie starszej o wykonywaniu pomiarów glukometrem – zarówno na czczo, jak i po posiłku, a czasem (jeśli lekarz zaleci) nawet w nocy. Prawidłowy poziom cukru we krwi powinien wynosić do 100 mg/dl na czczo i do 140 mg/dl dwie godziny po posiłku. W podeszłym wieku dopuszczalne są nawet wartości do 160-180 mg/dl. Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom glukozy stanowią zagrożenie dla życia. Oznaki cukrzycy u mężczyzn i kobiet są podobne. Można je rozpoznać nie tylko poprzez pomiary, ale też obserwując zachowanie podopiecznego. Jeżeli senior: ma zimne poty, czuje „wilczy głód”, drżą mu ręce, nie może się skupić, skarży się na ból i zawroty głowy, ma bladą skórę i słabnie – jest to hipoglikemia. Trzeba szybko podać mu cukier w łatwo przyswajalnej postaci. Może to być kostka cukru, słodka herbata, sok pomarańczowy, chleb z miodem albo dżemem. Jeśli podopieczny jest nieprzytomny, połóż go w pozycji bocznej i wezwij karetkę. Hipoglikemia może prowadzić do śpiączki cukrzycowej, a nawet do śmierci. skarży się na senność, zwiększone pragnienie i suchość w ustach, jego skóra jest sucha i zaczerwieniona, występują bóle głowy, nudności, wymioty lub nawet utrata przytomności, mamy do czynienia z hiperglikemią. Jej powodem zwykle jest pominięcie leków albo zbyt duża ilość spożytego cukru. Przytomnemu seniorowi podaj do picia wodę z solą. To pomoże wypłukać cukier z organizmu i zapobiegnie odwodnieniu. Zawsze też należy powiadomić lekarza prowadzącego osobę starszą. Hiperglikemia jest niezwykle niebezpieczna, gdyż w jej wyniku może wystąpić kwasica ketonowa i śpiączka, które zagrażają życiu. Dieta i higiena pomagają utrzymać cukrzycę w ryzach Odpowiednie odżywianie w cukrzycy jest bardzo ważne. Dobrze dobrana dieta zmniejsza ryzyko niedocukrzenia lub niekontrolowanego wzrostu poziomu cukru we krwi. Pamiętaj o tym, żeby menu było ściśle dostosowane do wskazań lekarza. Istotna jest też ilość posiłków – w ciągu dnia senior powinien zjeść ich 4-5, w regularnych, 3-godzinnych odstępach. To pomaga utrzymać prawidłowy poziom cukru w organizmie. Konieczne jest też odstawienie cukrów prostych i zastąpienie ich węglowodanami złożonymi. Podopieczny nie powinien jeść białego i brązowego cukru, miodu, słodyczy i słodzonych napojów, wysoko przetworzonej i gotowej żywności czy słonych przekąsek. Niech na jego talerzu znajdą się: ciemne pieczywo, kasze, makarony, naturalny ryż, warzywa i rośliny strączkowe. Co jeszcze może jeść cukrzyk? Tabela żywienia mówi o zdrowych, roślinnych tłuszczach, orzechach, owocach cytrusowych, jagodowych, jabłkach, śliwkach i gruszkach. Przy cukrzycy lepiej unikać smażenia. Potrawy można za to gotować, piec lub przygotowywać na patelni niewymagającej użycia tłuszczu. Opiekunka seniora chorego na cukrzycę powinna szczególnie zadbać o jego higienę. Zwracaj uwagę zwłaszcza na stopy i dłonie. Zachęcaj podopiecznego do noszenia wygodnych butów i pilnuj, żeby nie zakładał za ciasnych skarpetek czy rękawiczek. W ten sposób osoba starsza uniknie zaburzeń krążenia, które mogą prowadzić do infekcji skórnych, a nawet do wystąpienia zespołu stopy cukrzycowej. data publikacji: 13:51, data aktualizacji: 14:10 ten tekst przeczytasz w 5 minut W Polsce na cukrzycę choruje 3 mln osób, ale u co czwartej osoby nie została ona jeszcze wykryta. Ci, którzy się leczą, zwykle po 5 latach zażywania innych leków zaczynają brać insulinę. Na szczęście nowoczesne leki na cukrzycę są bardzo efektywne w walce z tą chorobą. Nie tylko pozwalają utrzymać odpowiedni poziom cukru bez ryzyka niedocukrzenia, ale również obniżają ciśnienie i pomagają zachować właściwą masę ciała. Novikov Alex / Shutterstock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Flozyny Leki inkretynowe Cukrzycę można okiełznać Cukrzyca jest na świecie prawdziwą plagą. Choruje na nią ponad 350 mln ludzi, czyli około 5 proc. globalnej populacji, a liczba ta stale rośnie. Szacuje się, że tylko co dwudziesty przypadek choroby to cukrzyca typu 1, reszta przypadku to cukrzyca typu 2, której rozwinięciu sprzyja otyłość brzuszna. Niestety, co trzecia osoba w Polsce z cukrzycą typu 2 nie jest zdiagnozowana, a nieleczona choroba grozi poważnymi powikłaniami, w tym utratą wzroku czy amputacją kończyn na skutek rozwinięcia tak zwanej stopy cukrzycowej. To tym bardziej zaskakujące wobec faktu, że nowoczesne leki na cukrzycę są bardzo skuteczne, dają dodatkowe korzyści dla organizmu w postaci obniżenia ciśnienia i spadku masy ciała, a przy tym cechują się niewielkimi skutkami ubocznymi. Jak to możliwe? Postaramy się przybliżyć mechanizm ich działania. Flozyny Flozyny wpływają na działanie nerek w ten sposób, że hamują odzyskiwanie glukozy z moczu pierwotnego do krwi. Dzięki temu cukier pozostaje w moczu i jego nadmiar jest wraz z nim wydalany z organizmu. Ten efekt może być nieco mylący dla lekarzy i innych pracowników ochrony zdrowia, którzy nie mieli kontaktu z terapią przy zastosowaniu flozyn, bowiem obecność cukru w moczu świadczy zwykle o tym, że jego poziom w organizmie jest zbyt wysoki. Dlatego przy stosowaniu flozyn zawsze należy poinformować o tym nowego lekarza i opierać się na pomiarze stężenia cukru we krwi. W przeciwieństwie do leków starszej generacji, chociażby takich jak pochodne sulfonylomocznika, flozyny nie stwarzają ryzyka wystąpienia niedocukrzeń. Dodatkowo, flozyny u wielu chorych powodują obniżenie ciśnienia krwi. To niezwykle istotne, biorąc pod uwagę, że wielu chorych na cukrzycę przyjmuje również leki na nadciśnienie. Rozpoczęcie terapii tym nowoczesnym preparatem może doprowadzić do sytuacji, w której będzie możliwe znaczne zmniejszenie dawek leków na nadciśnienie,. Należy jednak mieć na uwadze, że kuracja przy pomocy flozyn, ze względu na obniżenie ciśnienia krwi, może doprowadzić do powstania niedociśnienia i objawów z tym związanych. Szacuje się, że dzięki zażywaniu flozyn chory pozbywa się z organizmu cukru nawet w ilości do 24 łyżek, czyli 480 kcal. Badania przeprowadzone przez prof. Krzysztofa Strojka z Uniwersytetu Śląskiego wykazały, że u chorych na cukrzycę stosujących flozyny masa ciała spada o 3-4 kg*. Niestety, podwyższona ilość cukru w wydalanym moczu sprawia, że cały układ moczowy jest bardziej podatny na infekcje. Kobiety mogą mieć również problem ze wzmożonymi zakażeniami grzybiczymi sromu i pochwy, ponieważ cukier jest idealną pożywką dla grzybów. Innym skutkiem ubocznym, który pojawia się na skutek stosowania terapii flozynami, jest zwiększone ryzyko odwodnienia, ponieważ chory wydala większe ilości moczu. Aby zapobiec odwodnieniu wystarczy jednak zwiększyć ilość przyjmowanych płynów o 1-2 szklanki dziennie. Leki inkretynowe Obok flozyn, drugą grupą nowoczesnych leków na cukrzycę są leki inkretynowe. Mechanizm ich działania jest jednak zupełnie inny:leki inkretynowe sprawiają, że po posiłku w organizmie wydziela się więcej insuliny, dzięki czemu nie dochodzi do gwałtownego wzrostu poziomu glukozy. Dzieje się to na drodze dwóch mechanizmów. Pierwsza grupa leków inkretynowych to analogi GLP-1. Jak sama nazwa wskazuje, są to substancje, które działają podobnie do naturalnych inkretyn. Inkretyny uwalniają się w jelitach, gdy pojawi się w nich treść pokarmowa. Ich obecność w organizmie to sygnał do zwiększenia wydzielania insuliny. Z kolei gliptyny sprawiają, że naturalne inkretyny, które są wydzielane w organizmie, wolniej się rozkładają. Dzięki takiemu mechanizmowi działania, czyli zwiększeniu ilości insuliny w organizmie bezpośrednio po spożyciu posiłku, leki inkretynowe, podobnie jak flozyny, nie niosą ze sobą ryzyka rozwinięcia w organizmie hipoglikemii (niedocukrzenia). Leki inkretynowe są w jeszcze jednym aspekcie podobne do flozyn. Analogi GLP-1 również pomagają zrzucić kilogramy i zachować odpowiednią masę ciała. Jest to możliwe dzięki temu, że insulina, która wydziela się pod ich wpływem, nie jest wydziela w zbyt dużych ilościach, co mogłoby powodować tycie. Leki inkretynowe są obciążone pewnymi skutkami ubocznymi. Najczęściej występujące to ból głowy, nudności i wymioty oraz spadek apetytu. Cukrzycę można okiełznać Dysponując takim orężem, jak nowoczesne leki na cukrzycę, chorobę tę można bardzo dobrze kontrolować i trzymać w ryzach, a terapia znacznie podnosi jakoś życia. Dlatego jeżeli podejrzewasz, że możesz należeć do niezdiagnozowanej grupy chorujących na cukrzycę, niezwłocznie poinformuj o tym swojego lekarza. Do najczęstszych objawów cukrzycy należą: zmniejszenie masy ciała, wzmożone oddawanie moczu oraz stany zapalne narządów moczowo-płciowych. Chorzy skarżą się również na wzmożone pragnienie, napady głodu, a także osłabienie i nadmierną senność. Powinieneś się przebadać również jeśli na skórze pojawiły się zmiany ropne. Pamiętaj, że nieleczona cukrzyca może być bardzo groźna, dlatego im wcześniej się zbadasz i w razie potrzeby wdrożysz leczenie, tym lepiej. Odpowiedzi na najważniejsze pytania dotyczące objawów, rozpoznawania oraz dostępnych terapii w cukrzycy typu 2 znajdziesz na stronie * Źródło: Badania III fazy nad lekiem z grupy tzw. flozyn, które działają w nerkach w mechanizmie niezależnym od insuliny. Badania pod kierownictwem prof. Krzysztofa Strojka z Uniwersytetu Śląskiego w Zabrzu. cukrzyca cukrzyca typu 2 flozyny leki inkretynowe leczenie cukrzycy cukrzyca typu II 12 objawów alarmowych cukrzycy widocznych na skórze. To zwiastuje problemy Cukrzyca wpływa na wiele układów organizmu człowieka, zaburzając ich prawidłowe funkcjonowanie i powodując różnorodne objawy. Niektóre oznaki cukrzycy świadczące... Marlena Kostyńska Dieta cukrzycowa Dieta cukrzycowa to specjalna forma odżywiania, będąca istotnym elementem w profilaktyce cukrzycy. Osoby, u których zdiagnozowano cukrzycę, powinny skonsultować... Monika Brodowska Spanie w ten sposób prowadzi do cukrzycy i nadciśnienia. Zwróć na to uwagę Jeśli w twojej sypialni w nocy nie panuje całkowita ciemność, powinieneś uważać. Najnowsze badania udowodniły bowiem, że nawet najmniejsza ilość światła podczas... Joanna Murawska Lekarze zdradzają, jakie są pierwsze oznaki cukrzycy Cukrzyca jest realnym problemem XXI w., chorują miliony osób, a styl życia i fatalne nawyki żywieniowe wpływają na ciągły wzrost zachorowań. W Polsce ok. połowa... Hanna Szczygieł Jedno z najgorszych powikłań cukrzycy. Lekarz: to operacja rozpaczy i wstydu Amputacje stóp cukrzycowych to medyczny wskaźnik wstydu. Ten drastyczny zabieg lekarze nazywają operacją rozpaczy. — W Polsce mamy zdecydowanie za dużo amputacji... Edyta Brzozowska Rumień cukrzycowy to objaw utajonej cukrzycy. "Wyskakuje" na twarzy Rumień cukrzycowy to jeden z objawów cukrzycy, która przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) otrzymała status epidemii XXI wieku. Ta nieleczona choroba... Tatiana Naklicka Nietypowe objawy cukrzycy. Sprawdź, czy też je odczuwasz Jakie są pierwsze objawy cukrzycy? Okazuje się, że niektóre z nich są tak nietypowe, że nigdy nie połączyłbyś ich z tą chorobą. Jeśli jesteś w grupie ryzyka,... Joanna Murawska Zioła mogą pomóc w cukrzycy O dobroczynnym działaniu ziół nie trzeba nikomu przypominać. Naukowcy regularnie sprawdzają jednak ich nowe zastosowania. Ostatnio odkryli, że niektóre,... PAP Objawy cukrzycy widać na paznokciach. Mały szczegół może być znaczący Cukrzyca to podstępna choroba. Potrafi nie dawać o sobie znać przez długie lata. Jednak czasem w naszym ciele można zaobserwować na pozór niegroźne objawy, które... Joanna Murawska Jak uniknąć raka szyjki macicy? Lekarz: jest skuteczniejsze badanie niż cytologia Polki wierzą, że regularne wykonywanie cytologii pozwoli uchronić je przed rakiem szyjki macicy. Tymczasem czułość badania wynosi niewiele ponad 60 proc. -... Robert Siemiński

leczenie cukrzycy typu 1 w niemczech